تبلیغات
ادبستان گلپایگان - دستورات بهداشتی ، درمانی معصومین (ع )

دستورات بهداشتی ، درمانی معصومین علیهم السلام




پیامبر اکرم(ص):

1-   معده خانه هر بیماری است و پرهیز(از پر خوری) سر منشأ همه درمانها

2-   بدن را به هر چیز که عادت داده اید کامیاب کنید

3- بیماران خود را برخلاف میلشان به خوردن غذا وادار نکنید زیرا خداوند آنها را می خوراند و می نوشاند

حضرت علی (ع):

1- دلهای خود را به زیاده روی در خوردن و آشامیدن نمیرانید، زیرا دلها مانند زمین مزروعی است که چون زیاد از حد لزوم آبش بدهند می میرد و استعداد خود را برای کشت و زرع از دست میدهد.

2- فرزندم آیا چهار کلمه تعلیمت نکنم که به آنها از علم طب بی نیاز گردی؟- چرا پدرجان- پس فراموش نکن : بر سر سفره طعام منشین مگر انکه کاملاً گرسنه باشی و از کنار طعام بر مخیز مگر آنکه هنوز اشتهای به غذا داشته باشی ، غذا را خوب بجو، و چون به بستر خواب می روی مواظب باش شکمت از طعام پر نباشد، یعنی اگر بتوانی بار شکمت را سبک کن ،  اگر به آنچه گفتم عمل کنی احتیاج به طبیب نخواهی داشت.

3- کسی که می خواهد همیشه زنده بماند یعنی بخواهد عمرش طولانی باشد، غذای صبح را زود بخورد(صبح زود) و شام را دیر میل کند(دو وعده صبح و شام غذا بخورد) و با زنان کمتر هم بستر شود و قرض خود را سبک کند(برای آرامش اعصاب).

امام صادق(ع):

1-   تا هنگامی که بدنت تحمل درد را دارد از استعمال دوا پرهیز کن

2- کسیکه سلامیش از بیماری اشکارتر باشد با وجود این خود را به چیزی مداوا کند و بمیرد من از او بیزارم و چنین کسی در هلاک خویش اعانت کرده است.

3- کم آب بیاشامید که زیاد آن هر مرضی را تقویت می کند، برای پیر فرتوت سزاوار است که نخوابد مگر آنکه شکمش از غذا پر باشد چرا که این کار خوابش را گوارا تر و فضای دهان و مجاری تنفس را خوشبوتر می کند.

4- خوردن چیزی که از روی اشتها نباشد حماقت و نادانی می آورد ، پی تا کاملاً گرسنه نشده ای غذا نخور.

5-   هر مرضی اغلب از رودل است مگر تب که گاهی خود بخود عارض می شود.

6- چون غذا می خوردی حلال آنرا انتخاب کن و بنام خدا شروع کن و حدیث رسول خدا را یاد کن که فرمود : آدمیزاد هیچ ضرفی را پر نمی کند که بدتر از شکمش باشد، پس وقت خوردن که از آن چاره نباشد، یک سوم شکم را غذا و ثلث دیگر را برای آب و ثلث سوم را برای تنفس بگذار.

7-   راه رفتن بیمار را بیشتر ناتوان می سازد.

8- خواب اسایش بدن است و سخن گفتن آسایش روح و سکوت راحتی خرد است، در آنچه صلاح بدن است اسراف نیست، اسراف در چیزهائی است که موجب اتلاف مال یا ضرر بدن باشد.

9-   درمان چهار وسیله دارد: حجامت، روغن مالی، قی کردن، حقنه(اماله) نمودن.

10- داخل حمام نشوید مگر اینکه چیزی از طعام در شکمتان باشد که به آن حرارت معده فرو نشیند و اینکار قوای بدن را بهتر نگه می دارد و نیز با شکم پر داخل حمام نشوید

11- تب به وسیله سه چیز از بدن خارج می شود: بوسیله عرق کردن و از راه شکم و بوسیله قی (استفراغ)کردن.

12- اگر مردم در خوراکشان میانه رو بودند ، بدنشان در سلامتی استوار بود(در بیماری ها استقامت داشتند) دستهای خود را پیش از طعام و بعد از آن بشوئید که تنگدستی را برطرف و عمر را دراز میکند.

13-  اول شب چه زمستان باشد، چه تابستان با زنان نزدیکی نکنید.





انجیر:


انجیر میوه ای است که سوره ای در قرآن به نام آن نام گذاری شده، و در همان سوره، خداوند به این میوه سوگند یاد کرده و فرموده:

«والتِین و الزّیتون(39)؛

انجیر دارای ارزش غذایی فراوانی است و لقمه ای است مغذّی و مقوّی برای هر سن و سالی و خالی از پوست و هسته و زواید.»

غذاشناسان می گویند: از انجیر می تواند به عنوان قند طبیعی جهت کودکان استفاده نمود. ورزشکاران و آنها که گرفتار ضعف و پیری اند، می توانند از انجیر برای تغذیه خود استفاده کنند.

می گویند: «افلاطون» به قدری انجیر را دوست می داشت که بعضی آن را دوست فیلسوفان نامیده اند، و «سقراط» انجیر را جذب کننده ی مواد نافع و دفع کننده ی مضار می دانسته.

«جالینوس» رژیم مخصوصی از انجیر برای پهلوانان تنظیم کرده بود، به پهلوانان روم و یونان قدیم نیز انجیر داده می شد.» (40)

در حدیثی از پیامبر گرامی اسلام صلی الله علیه وآله نیز می خوانیم که فرمود:

«گلوا التّین فانّ علی کلّ ناحیة منه بسم الله القوی(41)؛

انجیر بخورید، زیرا هر قسمتی از آن [نوشته شده:] بسم الله القویّ [یعنی به نام خدای قوی و نیرومند].»

شاید این حدیث اشاره ای باشد به فوق العاده مقوّی بودن انجیر.


سیر:


از پیامبر گرامی صلی الله علیه وآله نقل شده که فرمود:

«کلوا الثّوم فانّه شفاءٌ من سبعین داء(42)؛

سیر بخورید که سیر شفای هفتاد درد و بیماری است.»

البته کسی که سیر می خورد، باید در مجامع عمومی حاضر نشود، زیرا بوی بد آن سبب آزار دیگران خواهد شد. امام صادق علیه السلام در این مورد فرمود:

«تداوُوا بالثّوم و لکن لا تخرجوا الی المسجد(43)؛

با سیر مداوا کنید، ولی به سوی مسجد نروید.»

اکنون به برخی از خواص سیر که دانشمندان به آن پی برده اند اشاره می کنیم:

سیر، مُدِرّ و محرک قوّه باه می باشد. برای معالجه ی اسهال و برنشیت و سل ریوی بسیار نافع است، و برای معالجه سردرد و زکام مزمن و ضعف حافظه و سرگیجه سودمند است.

تجربه های طبیبان مشهور، مانند: «سالین» و «سیروت» و «لوشر» و «دوبریه» و غیر ایشان، ثابت کرده است که سیر حباب های محجری را که در بدن جمع شده و باعث تصلّب شرایین می گردد آب می کند و فشار خون را پایین می آورد؛ بنابراین، درمان تصلّب شرایین و فشار خون، خوردن سیر است.

در آزمایش قلبی جدید، از جمله، مسلّم شده که خوردن سیر عضلات قلب را به نشاط می آورد و به این وسیله دَوَران خون منظم می گردد.

سیر، خون را پاک می کند و با این خدمت بدن را در مبارزه با بیماری هایی که ناشی از فشارخون می شود پیروز می نماید، مانند: ناراحتی های دوران حیض بعضی از زن ها، پیری و شکستگی غیر عادی، بواسیر و روماتیسم.

خوردن سیر، مجاری تنفس و خون را پاک می کند و با این کار، از شدت و زحمت تنگ نفس کاسته و گاهی موجب درمان کلی آن می شود.

سیر بعضی از انواع سل ریوی را معالجه می کند، خصوصاً وقتی که با شیر ممزوج شود، زیرا در این صورت، اثر قابل توجهی در کشتن میکرب کوخ (میکرب سل) دارد. سیر، مبارز توانایی است در برابر بسیاری از امراض، مانند: تب و آنفلوآنزا.

سیر، پوست بدن را خوش رنگ و گونه ها را سرخ و روده ها را از عفونات پاک می کند، به خصوص در اطفال، و با این خاصیت، سپری مقابل بیمار تیفوئید و دیفتری است و مسکّن سیاه سرفه و خروسک است.

می گویند: شهرهایی که سیر، زیاد در آن مصرف می شود، عمر اهالی آن طولانی و زندگانی شان توأم با صحّت و سلامتی است، زیرا سیر، عفونات داخلی را برطرف و التهابات روده را خاموش و قرحه های معدی را آب می کند، اعمّ از این که مزمنه باشد یا حادّه. سیر موجب سهولت جریان خون حیش و ادرار می شود، سنگ کلیه را از بین می برد، کرم های نازک شکم اطفال را نابود می سازد.

سیر برای تحلیل ریاح و ورم ها بسیار سودمند و در مورد مالاریا و رماتیسم و بی خوابی، خیلی مفید است. فلج و رعشه را معالجه می کند، ترشحات معده را زیاد و کلیه را به کار می اندازد.» (44)






انار:


انار خون را صاف می کند و مولّد خط های لازم در بدن است، انار مهیا کننده ی دستگاه تناسلی و گشاینده ی سده های بدن و ملیّن شکم و مُدِرِّ بول و تقویت کننده ی کبد است.

انار برای یرقان و طحان و خفقان قلب و سرفه ی حاد، سودمند است. صدا را صاف و صورت را با طراوت می کند. بدن را سیراب و کرم های معده را می کشد. (32)؛

پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله انار را به عنوان «سرور میوه ها» معرفی می فرماید:

«الرّمّان سیّد الفاکهة(33)؛

انار، [آقا و] سرور میوه [ها] است.»

همین مضمون در فرمایش اما باقر علیه السلام نیز به چشم می خورد که فرمود:

«الفاکهة عشرون و مأة لونٍ سیّدها الرّمّان(34)؛

120 رنگ میوه وجود دارد، که سرورشان انار است.»

حضرت علی علیه السلام نیز می فرماید:

«کلوا الرّمّان بشحمه، فانّه دبّاغٌ للمعدة(35)؛

انار با پیه آن بخورید که معده را دبّاغی می کند.»

«اطعموا صبیانکم الرّمّان فانّه اسرع لالسنتهم(36)؛

به کودکانتان انار بخورانید، زیرا انار برای زبان های آنها سریع تر است [زبانشان را باز می کند].»



خرما:


در خرما کلسیم وجود دارد که عامل اصلی استحکام استخوان ها است، و نیز فسفر وجود دارد که از عناصر اصلی تشکیل دهنده ی مغز و مانع ضعف اعصاب و خستگی است، و قوّه ی بینایی را می افزاید؛ و نیز پتاسیم موجود است که فقدان آن را در بدن علت حقیقی زخم معده می دانند، و وجود آن برای ماهیچه ها و بافت های بدن بسیار پرارزش است.

این سخن، امروز در میان غذاشناسان معروف است که خرما از سرطان جلوگیری می کند، زیرا آمارهایی که در این زمینه تهیه شده، نشان می دهد در مناطقی که خرما بیشتر می خورند، ابتلای به سرطان کم تر است، و اعراب را صحرانشینانی که در فقر غذایی به سر می برند، به واسطه ی خوردن خرما هرگز مبتلا به سرطان نمی شوند، عامل این موضوع را وجود «منیزیم» می دانند.

قند فراوانی که در خرما وجود دارد، از سالم ترین قندهاست که حتی در بسیاری از موارد، مبتلایان به بیماری قند نیز می توانند به راحتی از آن استفاده کنند.

دانشمندان در خرما سیزده مادّه ی حیاتی و پنج نوع ویتامین کشف کرده اند، که آن را به صورت یک منبع غذایی غنی و بسیار پرارزش درآورده است. (37)؛

به همین دلیل، در روایات اسلامی نیز روی این مادّه ی غذایی تأکید فراوان دیده می شود. از علی علیه السلام نقل شده که فرمود:

«کل التّمر فانّ فیه شفاءٌ من الادواء؛

خرما بخور که شفای بیماری هاست.»

و نیز روایت شده که در بسیاری از اوقات، غذای علی علیه السلام را نان و خرما تشکیل می داد.

و در روایت دیگر می خوانیم: «خانه ای که در آن خرما نیست، اهل آن خانه در واقع گرسنه اند.» (38)؛




نوشته شده در شنبه هفدهم دی 1390ساعت 7:19 توسط fariba| 519 نظر




پیامبر اکرم(ص):

1-   معده خانه هر بیماری است و پرهیز(از پر خوری) سر منشأ همه درمانها

2-   بدن را به هر چیز که عادت داده اید کامیاب کنید

3- بیماران خود را برخلاف میلشان به خوردن غذا وادار نکنید زیرا خداوند آنها را می خوراند و می نوشاند


حضرت علی (ع):

1- دلهای خود را به زیاده روی در خوردن و آشامیدن نمیرانید، زیرا دلها مانند زمین مزروعی است که چون زیاد از حد لزوم آبش بدهند می میرد و استعداد خود را برای کشت و زرع از دست میدهد.

2- فرزندم آیا چهار کلمه تعلیمت نکنم که به آنها از علم طب بی نیاز گردی؟- چرا پدرجان- پس فراموش نکن : بر سر سفره طعام منشین مگر انکه کاملاً گرسنه باشی و از کنار طعام بر مخیز مگر آنکه هنوز اشتهای به غذا داشته باشی ، غذا را خوب بجو، و چون به بستر خواب می روی مواظب باش شکمت از طعام پر نباشد، یعنی اگر بتوانی بار شکمت را سبک کن ،  اگر به آنچه گفتم عمل کنی احتیاج به طبیب نخواهی داشت.

3- کسی که می خواهد همیشه زنده بماند یعنی بخواهد عمرش طولانی باشد، غذای صبح را زود بخورد(صبح زود) و شام را دیر میل کند(دو وعده صبح و شام غذا بخورد) و با زنان کمتر هم بستر شود و قرض خود را سبک کند(برای آرامش اعصاب).



امام صادق(ع):

1-   تا هنگامی که بدنت تحمل درد را دارد از استعمال دوا پرهیز کن

2- کسیکه سلامیش از بیماری اشکارتر باشد با وجود این خود را به چیزی مداوا کند و بمیرد من از او بیزارم و چنین کسی در هلاک خویش اعانت کرده است.

3- کم آب بیاشامید که زیاد آن هر مرضی را تقویت می کند، برای پیر فرتوت سزاوار است که نخوابد مگر آنکه شکمش از غذا پر باشد چرا که این کار خوابش را گوارا تر و فضای دهان و مجاری تنفس را خوشبوتر می کند.

4- خوردن چیزی که از روی اشتها نباشد حماقت و نادانی می آورد ، پس تا کاملاً گرسنه نشده ای غذا نخور.

5-   هر مرضی اغلب از رودل است مگر تب که گاهی خود بخود عارض می شود.

6- چون غذا می خوردی حلال آنرا انتخاب کن و بنام خدا شروع کن و حدیث رسول خدا را یاد کن که فرمود : آدمیزاد هیچ ضرفی را پر نمی کند که بدتر از شکمش باشد، پس وقت خوردن که از آن چاره نباشد، یک سوم شکم را غذا و ثلث دیگر را برای آب و ثلث سوم را برای تنفس بگذار.

7-   راه رفتن بیممار را بیشتر ناتوان می سازد.

8- خواب اسایش بدن است و سخن گفتن آسایش روح و سکوت راحتی خرد است، در آنچه صلاح بدن است اسراف نیست، اسراف در چیزهائی است که موجب اتلاف مال یا ضرر بدن باشد.

9-   درمان چهار وسیله دارد: حجامت، روغن مالی، قی کردن، حقنه(اماله) نمودن.

10- داخل حمام نشوید مگر اینکه چیزی از طعام در شکمتان باشد که به آن حرارت معده فرو نشیند و اینکار قوای بدن را بهتر نگه می دارد و نیز با شکم پر داخل حمام نشوید

11- تب به وسیله سه چیز از بدن خارج می شود: بوسیله عرق کردن و از راه شکم و بوسیله قی (استفراغ)کردن.

12- اگر مردم در خوراکشان میانه رو بودند ، بدنشان در سلامتی استوار بود(در بیماری ها استقامت داشتند) دستهای خود را پیش از طعام و بعد از آن بشوئید که تنگدستی را برطرف و عمر را دراز میکند.

13-  اول شب چه زمستان باشد، چه تابستان با زنان نزدیکی نکنید.



 درمان دردهای معنوی از امام صادق (ع)

1- هیچ مرضی دردناک تر از دروغ نیست.

2-  غضب کلید هر شر و بلاست، اگر بردبار نیستی تظاهر به بردباری کن.

3-       زنهار که حسود به آسایش  دل طرفی نبندد - برای حسود بی نیاز نخواهد بود.

4-   کسی تکبر نمی کند مگر آنکه در خود ذلتی دیده باشد.

5-   بی نیاز ترین اغنیا کسی است که اسیر حرص باشد.

6-   هر کس ایمان به خدا و آخرت دارد به وعده وفا کند.

7-   مومن با دشمن مدارا می کند و به مراء و جدال نمی پردازد.