تبلیغات
ادبستان گلپایگان - مطالب مــــــــــــیز گرد

نکات اساسی پیش از ورود به دبستان

نکات اساسی پیش از ورود به دبستان

نکات اساسی پیش از ورود به دبستان

نکات اساسی پیش از ورود به دبستان
نکات اساسی پیش از ورود به دبستان

 
روزهای اول ورود به دبستان از لحاظ روانی اهمیت فوق‌العاده‌ای دارد. اگر اولین برخورد کودک با مدرسه خوب و صحیح انجام گیرد موجبات ذوق و شوق او را فراهم می‌کند و اگر بد انجام شود می‌تواند منشأ تنفر از دبستان و تحصیل، اضطراب، ترس و امثال آن شود. وقتی که کودک برای اولین بار از محیط خانواده به دبستان سپرده می‌شود محیط دبستان را بسیار متفاوت از محیط خانه می‌بیند به خصوص کودکانی که پیش از این به پیش‌‌دبستانی نرفته و دوره آمادگی را ندیده‌اند.
اگر مقدمات رفتن به دبستان پیش از رفتن به دبستان خوب فراهم شده باشد، رفتن به مدرسه موفقیت‌آمیز خواهد بود. خوب است والدین پیش از فرستادن فرزندشان به مدرسه و آغاز تعلیم و تربیت رسمی حداقل نکات زیر را در نظر داشته باشند:
کافی بودن استراحت و خواب: برنامه خواب فرزندتان را طوری تنظیم کنید تا به موقع و به اندازه کافی بخوابد، هشت تا 10 ساعت خواب برای دانش‌آموزان کلاس اول ابتدایی توصیه می‌شود.
تغذیه: مصرف غذا در وعده‌های مشخص برای رشد و نمو کودکان حایز اهمیت است این وعده‌ها شامل سه وعده اصلی (صبحانه، ناهار و شام) و دو یا سه میان‌وعده است. دانش‌آموزی که صبحانه کافی و مناسب نخورده باشد و در مدرسه از تنقلات کم‌ارزش غذایی مانند چیپس، پفک و ... استفاده کند اشتهای خوردن غذای سالم را از دست می‌دهد و در نتیجه در رشد آموزشی و تربیتی با مشکل مواجه می‌شود.
لباس و پوشش: شیوه پوشیدن لباس، بستن بند کفش و دکمه و زیپ را به او بیاموزید. استفاده از لباس‌های گرم در فصل زمستان و لباس‌های نخی با رنگ‌های روشن را در فصل تابستان به او توصیه و تاکید نمایید.
کیف مدرسه: یکی از علت‌های کمردرد، استفاده از کوله‌پشتی نامناسب است که موجب می‌شود بسیاری از دانش‌آموزان از کمردرد رنج ببرند. اگر کوله‌پشتی سنگین باشد سر و تنه را به جلو خم می‌کند و روی عضلات پشت و کمر فشار می‌آورد و موجب درد در ناحیه کمر می‌شود.
کوله‌پشتی مناسب باید دارای دو بند پهن باشد که از روی شانه‌ها عبور کند. پهنای کوله نباید از پهنای بدن بیشتر باشد. استفاده از کوله‌پشتی‌هایی با بند کمری و یا سینه‌ای برای توزیع وزن کوله در بدن مناسب‌تر است.
سرویس مدرسه: اگر فرزندتان با سرویس به مدرسه می‌رود به موقع در محلی که سوار می‌شود آماده باشید و به او بیاموزید که از شوخی و سر و صدا در داخل سرویس خودداری کند و هنگام سوار و پیاده شدن عجله نکند.
نکات بهداشتی: به فرزند خود بیاموزید که برای پیشگیری از بیماری‌های مسری از وسایل شخصی (لیوان، دستمال، مسواک، شانه) خود استفاده کند.
به او یادآوری کنید که پیش از غذا و پس از توالت دست‌هایش را با آب و صابون بشوید.
کودکان خود را عادت دهید که هرگز از فروشندگان دوره‌گرد مواد خوراکی نخرند.
برای صرف غذای میان روز فرزند خود بهتر است از میوه‌های فصل و یا مواد غذایی که در منزل تهیه شده استفاده کنید.
دندان‌های شیری در رویش و زیبایی دندان‌های دایمی نقش به سزایی دارند، از این رو به فرزند خود بیاموزید حتما پس از هر وعده غذایی دندان‌های خود را مسواک کنند.
درصورتی که فرزند شما بیمار شد از فرستادن او به مدرسه خودداری کنید، در ضمن غیبت او را به مدرسه اطلاع داده و پس از بهبود وی را به همراه گواهی پزشک معالج به مدرسه ببرید.
در صورت بروز هر گونه مشکل جسمی و روانی برای فرزندتان حتما با مربی بهداشت مدرسه مشورت کنید.
بهتر است در دبستان فضای مناسبی برای دانش‌آموزان کلاس اول فراهم شود تا این دانش‌آموزان خردسال و جدید به هنگام تفریح از احتمال صدمات به وسیله دیگر دانش‌آموزان مصون باشند. در هر صورت مربیان و معلمان باید در تمام طول سال تحصیلی از دانش‌آموزان کلاس‌های اول مراقبت بیشتری داشته باشند تا این عزیزان با راحتی کامل بتوانند خود را با محیط آموزشی تطبیق دهند و با دبستان، معلمان و دیگر دانش‌آموزان انس بگیرند.




موضوع: مــــــــــــیز گرد،
[ پنجشنبه 16 شهریور 1391 ] [ 09:03 ق.ظ ] [ زهره ملکی ]

اغاز مهر و ...

 

مدرسه رفتن، آمادگی روانی می‌خواهد

مدرسه رفتن، آمادگی روانی می‌خواهد
مدرسه رفتن، آمادگی روانی می‌خواهد

 

توصیه های خانم دکتر پروین ناظمی به والدین کلاس اولی‌
همه ما خاطرات روزهای اول مدرسه‌مان، به ویژه اولین سال مدرسه‌ای شدنمان را به یاد داریم؛ اینکه چگونه صبح اول مهر از خواب بیدار شدیم، صبحانه خوردیم، لباس‌های نو پوشیدیم و دست در دست بزرگ‌ترهایمان به مدرسه رفتیم.
بعضی‌هامان عاشق مدرسه بودیم و بعضی‌هامان با اشک به مدرسه پا گذاشتیم چون طاقت جدایی از پدر و مادرمان را نداشتیم. هنوز هم تعداد زیادی از دانش‌آموزان، روز اول مدرسه را با گریه و ترس از تنهایی آغاز می‌کنند اما واقعا چطور می‌توانیم کودکمان را برای ورود به مدرسه آماده کنیم؟ خانم دکترپروین ناظمی، روان‌شناس، به این سوال پاسخ می‌دهد.
خانم دکتر! چرا بعضی از کلاس اولی‌ها به محض ورود به مدرسه گریه می‌کنند؟
اکثر کودکان هنگام جدایی از والدین، درجه‌هایی از اضطراب و ناراحتی را نشان می‌دهند که این موضوع هم برای کودک و هم برای والدین او دردناک است. البته در مرحله‌ای از سن کودک، این ترس و اضطراب یک پدیده رشدی طبیعی است. مثلا اولین روز مدرسه برای بسیاری از بچه‌ها با ترس جدایی از والدین و ورود به محیطی جدید همراه است و همین ترس‌ها است که باعث اشک ریختن کودک در اولین روز‌های ورود به مدرسه می‌شود. البته جای هیچ نگرانی نیست چرا که پس از گذشت چند روز این مشکل برطرف خواهد شد.
والدین چگونه می‌توانند کودکشان را برای ورود به مدرسه آماده کنند؟
خانواده اولین بستر و عامل رشد و پرورش قوای مختلف کودک به حساب می‌آید. پدر و مادر با روش‌های تربیتی و ارتباطی خود شرایط و مقدمات پرورش استعدادهای درونی کودک را فراهم می‌کنند و هرچه خود را بیشتر به توانایی‌ها و مهارت‌های لازم برای فرزندپروری تجهیز کرده باشند بهتر و موثرتر از عهده این امر برخواهند آمد. ورود به مدرسه نیز نه تنها آمادگی کودک، بلکه آمادگی پدر و مادر را نیز طلب می‌کند؛ یعنی والدین آماده قادر به ایجاد آمادگی در کودک هستند.
این آمادگی‌ها چگونه باید ایجاد شود؟
آمادگی جدا شدن، چه قبل از مدرسه و چه بعد از مدرسه، باید بین پدر و مادر و کودک ایجاد شود. یعنی پدر و مادر با آموختن مهارت‌هایی به فرزندشان این اعتماد به نفس را در او ایجاد می‌کنند که کودک بتواند ساعاتی دور از والدین باشد و این تجربه را کسب کند که عدم حضور یا خروج آنها از خانه برای ساعاتی، نه تنها اتفاقی ایجاد نمی‌کند که شاید بعد از آن به بهتر شدن روابط میان آنها نیز منجر بشود. به همین دلیل روان‌شناسان توصیه می‌کنند که باید کودک را قبل از سنین ورود به مدرسه در زمان‌هایی کوتاه به مراقب جدید یا مهدکودک بسپارید یا به بهانه خرید برای مدت کوتاهی بیرون بروید تا کودک تنهایی و جدایی از مادر را تجربه کند. در عین حال، می‌توانید از تجربیات خوب زمان تحصیل‌تان برای کودک بگویید تا از مدرسه تصویر مثبتی در ذهنش بسازد. از طرفی، اجازه دهید تا کودک شما بداند که می‌فهمید چقدر سخت است که انسان از کسی که تا این حد دوستش دارد جدا شود اما زیاد با او همدردی و دلسوزی نکنید.
هنگام ترک کودک، چه؟ رفتارمان در این شرایط چگونه باید باشد؟
هنگام ترک کودک باید او را ببوسید و نوازش کوتاهی کنید و با خوشرویی از او خداحافظی کنید. البته مراسم خداحافظی و ترک کودک را خیلی طولانی نکنید. بر احساسات دلسوزانه خود غلبه کنید و چند بار نروید و برگردید اما پس از بردن کودک به مهد یا مدرسه مدتی آنجا بمانید، سپس کودک را با معلم یا دانش‌آموزان تنها بگذارید و به خانه برگردید. در عین حال، فراموش نکنید که دزدکی و یواشکی ترک کردن کودک بزرگ‌ترین اشتباه است. اگر هم کودک تحت هیچ شرایطی حاضر نشد روز دوم مدرسه برود، برای او فعالیت‌های تفریحی و سرگرمی فراهم نکنید.
چه توصیه‌ای به والدین بچه‌های کلاس‌اولی دارید تا کودکشان را از لحاظ روانی برای ورود به مدرسه آماده کنند؟
کودک را از شرایطی که ایجاد نگرانی می‌کند، دور کنید و بدانید که با برخورد آرام، منطقی و خالی از ترس شما با مدرسه، کودک شما نیز با آرامش بیشتری موقعیت جدید را می‌پذیرد. در عین حال، یادگیری را امری شیرین و لذت‌بخش نشان دهید. پدر و مادری که با فراگرفتن چیزی جدید شاد و خوشحال می‌شوند و این شادی را در محیط خانه نشان می‌دهند در واقع به کودک می‌آموزند که یادگیری و کشف همه را خوشحال می‌کند و اصولا امری جذاب و خوشایند است. کارهای ساده خانه را انتخاب کرده و انجام آن را به عهده کودک بگذارید و موقعیتی فراهم کنید تا کودک بتواند با موفقیت آن کار را به سرانجام برساند. این کار علاوه بر ایجاد حس مسوولیت، اعتماد به نفس و انگیزه کودک را برای پیگیری و انجام کارهایی که به عهده او گذاشته می‌شود بالا می‌برد. توجه داشته باشید که برای ایجاد عادت مطالعه در کودک هیچ چیزی موثرتر از وجود پدر و مادری نیست که در حضور و همراه با کودک مطالعه می‌کنند و مطالعه را امری لذت‌بخش نشان می‌دهند. با کودکان‌تان صحبت کنید و به صحبت‌های آنها گوش دهید. برای کودک قصه بخوانید و در مورد آن به گفت‌وگوی دوطرفه بنشینید. با این کار مهارت کودکتان را در نشستن، گوش دادن، صحبت کردن و دقت و تمرکز افزایش می‌دهید.

مدرسه رفتن، آمادگی روانی می‌خواهد

حالا اگر همه این کارها را انجام دادیم و باز هم کودکمان رغبتی برای رفتن به مدرسه پیدا نکرد، چه؟
اگر پس از گذشت 2 هفته کودک هنوز آرام نگرفته است و مشکلات هنگام جدایی ادامه دارد یا صبح‌ها قبل از جداشدن از مادر و رفتن به مهدکودک یا مدرسه ناراحتی‌های جسمی مکرر مانند سردرد، دل‌درد، سرگیجه، حالت تهوع، استفراغ، تپش قلب و... دارد، حتما باید مشاوره تخصصی‌تر دریافت کند؛ چرا که اضطراب جدایی به سال‌های ابتدایی مدرسه کشیده شده و با فعالیت‌های متناسب رشدی و سنی کودک تداخل می‌كند. البته همان‌طور که گفتم اکثر کودکان تنها پس از گذشت چند روز از آغاز مدرسه با محیط جدید آشنا می‌شوند و مشکلی نخواهند داشت.
حرف آخر
فراموش نکنید که اضافه شدن فعالیت‌های مدرسه نباید به حذف دیگر نیازهای کودک مثل بازی، گردش یا تماشای تلویزیون منجر شود؛ بلکه انجام تکالیف مدرسه باید در کنار سایر نیازها و علایق کودک برنامه‌ریزی شود و این برنامه را شرایط و وضعیت داخل خانواده شما مشخص می‌کند و هیچ برنامه ثابت و قطعی در این مورد وجود ندارد. به فرزندتان اطمینان دهید که در زمان‌هایی که او در خانه نیست اتفاق خاص و جذابی در خانه نمی‌افتد. در این صورت فرزندتان با خیال راحت‌تر ساعت‌های حضور در مدرسه را می‌پذیرد. در کنار همه این نکات، روز اول مدرسه را به روزی خاص برای او تبدیل کنید. برنامه‌هایی ترتیب دهید که کودک به آن علاقه ویژه‌ای دارد یا کار جذابی که تا به حال انجام نداده است، برایش برنامه‌ریزی کنید. داشتن خاطره خوش از رفتن به مدرسه مهم‌ترین تجربه‌ای است که باید به دنبال ایجاد آن باشید.
منبع: www.salamat.com




موضوع: مــــــــــــیز گرد،
[ چهارشنبه 27 فروردین 1393 ] [ 08:49 ق.ظ ] [ زهره ملکی ]

چگونه می توانیم در محیط کارمان شاداب باشیم ؟

آ

چگونه در محل کارمان شاداب و کارآمد تر باشیم؟

یااز محل ‌کارتان خسته شده‌ اید؟ دوست دارید رضایت کاریتان بیشتر شود و احساس کنید واقعاً کاری انجام می‌دهید؟ دوست دارید مثمر ثمرتر باشید و آخر روز که به خانه می‌آیید از فعالیت‌های آن روزتان احساس رضایت کنید؟


مطمئن باشید که می‌توانید. فقط کافی است که بخواهید و برای تغییر و نو کردن عاداتتان متعهد شوید. این نکات را رعایت کنید و خواهید دید که چقدر وضعیت کارتان تغییر می‌کند. و این پیشرفت به سایر قسمت‌های زندگیتان هم رسوخ خواهد کرد.



۱. برنامه‌ ریزی کنید.

 عادت  کنید که برای روز و هفته‌تان برنامه بریزید. اینکار باعث می‌شود بتوانید استفاده بهتری از هفته‌ هایتان بکنید. برای انجام این برنامه ‌ریزی روزانه، روزتان را ۱۵ دقیقه زودتر شرع کنید. کار اصلی که آن روز باید انجام دهید را یادداشت کنید  و مهم تر اینکه، هدف تعیین کنید و برای رسیدن به آن قدم بردارید. از قدرت اراده ‌تان برای رسیدن به هدف ‌هایتان استفاده کنید.

۲. سوال نیرو بخش.

سوالی مثل این را روی میزتان بگذارید تا بتوانید بهتر روی کارتان تمرکز کنید، "آیا الان بیشترین استفاده را از وقتم می‌برم؟" یا "آیا این بهترین استفاده‌ای
است که می‌توانم از این وقت بکنم؟"


3. بپذیرید که لیست کارهایی که باید انجام دهید تمامی ندارد. برای افراد ایدآل ‌گرا این واقعاً مشقت ‌بار است. فقط باید مطمئن شوید که مهمترین کارهایتان اول انجام می‌شود.


۴. کامپیوترتان را خاموش کنید. "چی؟ همه کارم با کامپیوتر است!" آیا واقعاً اینطور است؟ این حرف چند درصد صحت دارد؟ سعی کنید کامپیوترتان را فقط در زمانی که به آن برای کار نیاز دارید روشن نگه دارید. استراحت دادن چشم‌هایتان باعث می‌شود انرژی بیشتری برای کار کردن پیدا کنید. حتی اگر موقعی که برای جواب دادن به یک ایمیل فکر می‌کنید، چشمانتان را ببندید هم می‌تواند کمکتان کند.


۵. اول کار ایمیل تان را چک نکنید. فقط د رحالی ‌که برای انجام کارتان لازم باشد اینکار را بکنید، درغیر اینصورت تا زمانی که کارهایی که اولویت بالاتری دارند را
انجام نداده ‌اید سراغ آن نروید.


۶. استراحت‌های کوتاه داشته باشید. این یک واقعیت است که استراحت‌های کوتاه بین کار بازده کاری شما را بالا می‌برد. این مسئله در تحقیقات بسیاری ثابت شده است. پس حتماً حداقل یک مرتبه در صبح و یکمرتبه در عصر استراحت کوتاه داشته باشید.


۷. از روزهای تعطیل بیشترین استفاده را ببرید. تعطیلی‌ها را چطور می‌گذرانید؟ باید آن را به وقتی مثبت تبدیل کنید. از آن برای مطالعه، نوشتن، تفکر خلاق، پروژه ‌های خلاقانه، گوش دادن به کتاب‌های صوتی یا حتی نویسندگی استفاده کنید. اگر از این زمانتان لذت ببرید، شادی ناشی از آن وارد ساعت کارتان هم می‌شود.


۸. کارهای غیرضروری را کنار بگذارید. کارهای غیرمهم را از لیست کارهای روزانه‌تان خط بزنید. بهترین راه برای اینکار این است که همیشه اول کارهای مهمتان را انجام دهید.


۹. حتماً بین فعالیت‌ها و قرارملاقات‌ هایتان وقت کافی بگذارید تا بتوانید همیشه سر موقع سر قرار حاضر شوید.


۱۰. دیدگاهی مثبت، شاد، شوخ ‌طبعانه، توام با قدرشناسی و مهربانی داشته باشید. کارآمد بودن در محل‌کار به این معنی نیست که باید همیشه جدی باشید. لبخند زدن به این معنی نیست که کارتان را درست انجام نمی‌دهید. شاد بودن و اشتیاق داشتن به این معنی نیست که حس رقابت ندارید. مثبت بودن به این معنی نیست که چشمتان را به روی مشکلات بسته ‌اید. باید از زمانی که در محل ‌کار هستید لذت ببرید. کسانی را پیدا کنید که این ویژگی‌ها را داشته باشند تا بتوانند آن را به شما هم منتقل کنند. این روحیه مسری است. سعی کنید از غیبت کردن و بدگویی دوری کنید. ممکن است وسوسه ‌انگیز باشد اما هیچ خدمتی به هیچ ‌کس نمی‌کند.


۱۱. به همکاران  منفیتان هم محبت کنید. کسانیکه منفی هستند به یک دلیلی آنطور شده ‌اند. ممکن است مشکلاتی داشته باشند که شما چیزی از آن
نمی‌دانید. سعی کنید قضاوت نکنید و با آنها مهربانانه رفتار کنید. وقتی با فردی منفی رو به ‌رو می‌شوید، می‌توانید انتخاب کنید که یا تحت تاثیر آن فرد قرار گیرید و یا این شما باشید که روی او تاثیر می‌گذارد. تصمیم با شماست. سعی کنید همیشه مثبت بمانید. به جای اینکه بگویید، "اَه! بازم این! منفی بودنش
همیشه روزم رو خراب میکنه!" سعی کنید بگویید، "بیچاره! احتمالاً مشکی داره. امیدوارم اوضاعش بهتر بشه. به جای اینکه منفی بودن اون روی من تاثیر بگذاره سعی می‌کنم یکم دیدگاهش رو مثبت کنم."


12. قدم‌هایتان را بشمارید، مخصوصاً در روزهای بد. آرام پیش بروید. عجله نکنید. در هر زمان فقط یک کار انجام دهید و به جلو روید. اگر روزتان واقعاً کند است، شاید بد نباشد با کمی بازی و استراحت به خودتان انرژی بدهید.


۱۳. همه چیز را آسان بگیرید. خستگی، رئیس‌های سرسخت، مشتریان بی ‌ادب، کامپیوترهای کند، هیچکدام را به مشکلاتی لاینحل برای خودتان تبدیل نکنید. بخاطر سختی‌های زندگی ضجه و زاری نکنید. وجود آنها را بپذیرید و سعی کنید جلو بروید.


۱۴. مشکل با دیگران. هدفتان باید "پیشرفت کردن" باشد. خودتان را درگیر این نکنید که همیشه حق به جانبتان باشد یا برنده همه بحث‌ها و مشاجره‌ ها باشید. اینکار سرعت پیشرفتتان را کند می‌کند. در ذهنتان از خود سوال کنید، "چه چیز باعث می‌شود این تضاد و کشمکش جلو برود؟" بعد همان کار را بکنید.


۱۵. زمانی را به مسافرت رفتن اختصاص دهید. سعی کنید کاری متفاوت انجام دهید. اگر همیشه به مسافرت‌های دور می‌روید. اینبار به حومه شهر بروید و سعی کنید چند روز آنجا فقط و فقط استراحت کنید. یا اگر همیشه سفرهای کوتاه و نزدیک می‌روید، سعی کنید اینبار به یک جای جدید بروید. تنوع یکی از رازهای شادی است.


۱۶. وقتی درمورد همه چیز جنگ می‌کنید یا شکایت می‌کنید، تواناییتان برای خواستن چیزهای دیگر از بین می‌رود. نیرو و توانتان را برای چیزهایی که واقعاً به آن نیاز دارید ذخیره کنید.


۱۷. نتایجتان را تقسیم کنید. منظور پز دادن نیست، منظورمان این است که برای کارها و تلاشتان اعتبار جلب کنید. نباید ساکت بنشینید و تصور کنید که بقیه می‌فهمند که چه می‌کنید. درمورد موفقیت‌هایتان حرف بزنید و بگذارید بقیه هم در موفقیت با شما شریک شوند.


۱۸. کمک بخواهید. برای جلب همکاری دیگران خجالت نکشید. صبر نکنید تا شرکت به شما بگوید که چه باید بکنید. خلاقانه فکر کنید که چطور می‌توانید درکنار دیگران کار کنید تا نتیجه بزرگتری به دست آورید.


۱۹. با سختی‌های راه رو به ‌رو شوید. اگر کار سختی هست که باید انجامش دهید، دست ‌دست نکنید و انجامش دهید. آن کار را کنار نگذارید. کار سخت را در ابتدای روز انجام دهید. مثل شیرجه زدن در استخر می‌ماند، تا سه بشمارید و بپرید.


۲۰. زمان بیشتری طلب کنید. اگر سوالی از شما پرسیده شد که تعجب کردید یا سردرگم شدید، تصور نکنید که باید همان موقع جواب بدهید. از طرف مقابل زمان بخواهید تا روی آن فکر کنید و برای پاسخ دادن کمی تحقیق کنید. اینکار باعث می‌شود از دادن جوابی که ممکن است باعث پشیمانیتان شود خلاص شوید.


۲۱. عادت‌های منفی را کنار بگذارید. یک روز تمام عادت و رفتارهای خودتان را بررسی کنید. با سختی‌ها چطور برخورد می‌کنید؟ با آدم‌ها چطور؟ با موقعیت‌های خاص؟ بعد در یک زمان خلوت به آنها فکر کنید و سعی کنید بفهمید کدام رفتارهایتان اشتباه بوده است تا روی آن کار کنید.


۲۲. از انتقادات درس بگیرید. هیچوقت بلافاصله انتقاد دیگران را رد نکنید، حتی اگر آن انتقاد به مذاقتان خوش نیامد. بعضی‌وقت‌ها کسانی که دوستشان ندارید، فیدبک صادقانه‌تری به شما می‌دهند تا اطرافیان نزدیکتان. انتقادات را به خود نگیرید. گوش کنید، روی آن کار کنید و بعد تصمیم بگیرید چه قدم مثبتی برای برطرف کردن اشکال کار بردارید.


۲۳. سازگار شوید.

سازگاری مهمترین مهارت برای باقی ماندن موجودات زنده است. آنهایی که سازگاری نمی‌کنند،از بین می‌روند. در دنیای کار هم این موضوع صادق است. برای تغییر آماده باشید. به آن فرصت دهید. خودتان را با چیزهای جدید تطبیق دهید و موفق شوید.


۲۴. یادگیری و پیشرفت. همیشه به دنبال فرصت‌هایی برای یاد گرفتن چیزهای تازه و ارتقاء مهارت‌هایتان باشید. به دنبال سمینارها و تمرینات و آموزش های  جدید باشید. از کلاس‌های آموزشی و کتابخانه شرکت استفاده کنید. برای تجدید اشتیاقتان باید همواره چیزهای تازه یاد بگیرید.


۲۵. تفکر خلاق.

کارتان خسته ‌کننده است؟ اگر اینطور است برای تغییر آن ، مسئولیت قبول کنید. چطور می‌توانیدکمی تنوع، خلاقیت و لذت وارد کارتان کنید؟ چه کاری می‌توانید بکنید که تابحال کسی نکرده باشد؟ چطور می‌توانید اشتیاقتان را برای کار بالا ببرید؟ یک راه جدید برای انجام کارهای قدیمی سراغ دارید؟ برای صرفه‌جویی در وقت، هزینه و کار چه کاری از دستتان برمی‌آید؟

 

****

 


 

 

 

 

                       

 

 

 

 



 

 

 

             
       

 

 

 





موضوع: مــــــــــــیز گرد،
[ سه شنبه 17 آبان 1390 ] [ 06:29 ب.ظ ] [ زهره ملکی ]